AnderSpel - O, Farao!

intro

De spelers zijn piramide-bouwers, die door het handig uitspelen van kaarten proberen waardevolle piramiden te bouwen. Maar pas op voor de dieven en de belastinginners: voor je het weet stort je mooie bouwwerk in!

materiaal

1 spelbord, 1 houten telfiguur, 1 dobbelsteen, 79 bouwkaarten (3×9, 4×8, 6×7, 8×6, 9×5, 10×4, 11×3, 12×2, 13×1 en 3 jokers), 10 bijzondere kaarten (dief, belastinginner en farao) en 1 speleinde-kaart.

begin

Het spelspeelveld toont elf plateaus, op de laatste bevindt zich de Farao. De telfiguur wordt op het eerste plateau geplaatst.
De speleinde-kaart wordt even terzijde gelegd. De bouw-, dief-, belastinginner- en faraokaarten worden geschud en als gedekte trekstapel neergelegd. De bovenste drie kaarten worden als open etalage neergelegd. Elke speler ontvangt zeven kaarten in zijn hand.

verloop

Het spel O, Farao wordt gespeeld in de richting van de klok. In zijn beurt voert de speler de volgende acties in de aangegeven volgorde uit:

Piramide verzilveren.
Kaart trekken van de stapel of uit de etalage nemen.
Ruilen.
Bouwen.
Dief of Belastinginner sturen.
Hand aanvullen tot zeven kaarten.

Een piramide verzilveren betekent dat één van de eigen piramides wordt weggenomen en geteld wordt. Een piramide bestaat uit rijen boven elkaar geplaatste kaarten, waarbij het aantal afneemt, maar de waarde steeds 1 toeneemt. (Voorbeeld: de basis bestaat uit drie 5-en, daarboven liggen twee 6-en en de top wordt gevormd door een 7). De waarde van een piramide is de som van de verschillende waarden maal de hoogte van de piramide. (in dit voorbeeld: (7+6+5)×3=54). De punten worden genoteerd. De telfiguur wordt een plateau verschoven. Als de telfiguur het eerste speciale plateau bereikt, mag elke speler in plaats van één aan twee eigen piramiden bouwen. Vanaf het tweede speciale plateau mogen de spelers uitsluitend nog piramides verzilveren die uit drie of meer lagen bestaan.
De speler trekt een kaart van de stapel of uit de etalage.
De speler mag één of meer kaarten uit zijn hand ruilen met zijn medespelers. Bij een ruil is altijd de actieve speler betrokken.
De speler gebruikt de zojuist geruilde kaarten en/of kaarten uit zijn hand om piramides te starten of uit te breiden.
De diefkaart wordt uitgespeeld tegen een piramide van een medespeler. De speler gooit met de dobbelsteen. Alleen wanneer de worp hoger is dan de hoogte van de piramide, mag de dief een kaart uit de piramide stelen. De speler neemt deze in zijn hand. De piramide moet weer aan de regels voldoen, alle kaarten die afbrokkelen komen bij de betreffende medespeler in zijn hand. Deze mag maar zeven kaarten hebben, en moet de overtollige kaarten afleggen.
De belastinginner wordt uitgespeeld tegen alle medespelers. De speler mag van elke speler een kaart uit zijn hand trekken. Zowel de dief als de belastinginner kunnen worden geblokkeerd d.m.v. een faraokaart.
Aan het eind van een beurt, moet de speler het aantal kaarten in zijn hand op zeven brengen door het afleggen van overtollige kaarten op de aflegstapel of het bijvullen vanaf de dichte stapel.

eind

Als de telfiguur het laatste plateau bereikt, worden de aflegstapel, de trekstapel en de eindkaart door elkaar geschud. Wanneer de eindkaart door een speler wordt getrokken, eindigt het spel meteen. De piramiden die dan op het speelveld liggen worden nog verzilverd. De speler met de meeste punten wint het spel.

positief

Het materiaal is prima verzorgd. De kaarten tonen links- en rechtsboven een afbeelding, dus de kaarten zijn geschikt voor zowel links- als rechtshandigen.
Een grappig, kort spelletje, met niet teveel diepgang en net dat beetje geluk.

negatief

Het spelbord is eigenlijk overbodig. Aangezien de stand wordt bijgehouden met pen en papier, kan je aan het aantal verzilveringen zien wanneer de speleinde-kaart moet worden ingeschud.
De geluksfactor schuilt ook hier weer in het aanvullen van je hand met kaarten van de dichte stapel. Als je geluk hebt, leg je direct een piramide neer, heb je pech dan zit er niks anders op dan te proberen iets te ruilen!
Het dwarszitten van je medespelers is beperkt tot de twee pestkaarten: dief en belastinginner. De uitwerking van deze kaarten is zeer beperkt, en vaak worden ze geblokkeerd. Je kunt dus niet veel invloed uitoefenen op het verloop van het spel van je medespelers.

strategie

Ook wanneer je alleen maar 'goedkope' piramides kunt bouwen is dat zinvol, zo kun je tenminste je kaarten uitspelen en wellicht krijg je nu interessantere kaarten terug!
Ruilen is vaak interessant: zo krijg je de kaart die hebben wilt op het juiste moment, maar help de overige spelers niet teveel.
Een actie kunnen blokkeren is altijd handig. Faraokaarten bieden een goede bescherming, maar kunnen je ook een goede onderhandelingspositie geven.

waardering van andere sites

kulkmanns gamebox

8 / 10

7 / 9

hall9000 (bezoekers)

4½ / 6

4½

5½

vlaams spellenarchief

3 / 4

spellengek (dagmar)

3 / 5

spielephase

4 / 6

boardgamegeek

6 / 8

5½

6½

7½

spieletest

7 / 10

hall9000

3½ / 6

3½

4½

spellenclub13

7 / 10

7½

8½

9½

goodgameguide

6 / 9

spellenhoek

3 / 6

gemiddeld

4 / 10

[toelichting: Elke balk geeft de waardering van een site weer. AnderSpel bijvoorbeeld geeft dit spel een 7.In het laatste gekleurde blokje staat dan ook 7. Hoe breder het blokje, hoe meer spellen een 7 hebben. De lege blokjes aan het eind van de balk geven de hoeveelheid spellen aan die een hogere waardering kregen.]

feitjes

jaar van uitgave
2004
ontwerper
Thilo Hutzler
vormgeving
Michael Menzel
uitgever
999Games, Kosmos, Uberplay
ook bekend als
Oh, Pharao! (Duitsland), Oh, Pharaoh! (USA)

weetjes

09-2004		999Games brengt de nederlandstalige versie op de markt onder de naam O, Farao!.
05-02-2004		Kosmos presenteert Oh, Pharao! op Spielwarenmesse 2004 in Nürnberg.